In 1968 draaide het Jeugdwerk in Nieuw-Dijk op volle toeren. Een hechte groep van enthousiaste leiders en leidsters waren erg actief. Als er een leider of leidster ging trouwen was het een goede gewoonte om met een groep kinderen naar de receptie te gaan. Zo kwam geleidelijk de wens of er niet iets gezongen kon worden. En zo gebeurde het dat een groep meisjes het “Ultima in mortis ora” instudeerde. Op de bruiloften van Ans Baakman en Dinie Beekman werd voor het eerst opgetreden. Bij de bruiloft van Jo Raben en Rikie Beekman volgde het eerste optreden in de kerk. In diezelfde tijd deed het fenomeen Beatmis zijn intrede. Een groep Nieuw-Dijkse jongeren ging naar Nijmegen om daar een beatmis op band op te nemen. Uit dat repertoire werd in de beginjaren veelvuldig geput. In Nieuw-Dijk was een eigen beatgroep genaamd “The Roller Coasters”. Dit was de begeleidingsgroep van het eerste uur; in de parochie een modern en nieuw gebeuren. Een jeugdkoor met een beatband en dat ook nog eens in de kerk! Sommige ouderen hadden het er maar moeilijk mee, maar gemiddeld was het een doorslaand succes en de kerk liep vol. Er volgden veel uitnodigingen van buitenaf. Er werd o.a. gezongen in Lent, Gent, Duiven en er werd zelfs afgereisd naar Emmerich. Daarvoor moest er een aparte afspraak gemaakt worden met de Douane, destijds had er natuurlijk niemand als vanzelfsprekend een paspoort. Het koor werd na een paar turbulente beginjaren ingepast in de parochiehiërarchie. Niet alleen qua zang was er iets nieuws geboren, ook werden met grote inbreng van leden thematische vieringen gehouden. Hier gingen vaak levendige en soms heftige discussies met de pastoor en assistent aan vooraf.
Het aantal jeugdige koorleden was erg groot en zo werd na een jaar besloten het koor te splitsen in het Jeugdkoor en het Kleine Jeugdkoor. Na de periode van “The Roller Coasters” ging Henk Jansen, ook wel bekend als “Jansen van het orgel en van Tilly” het Jongerenkoor begeleiden op orgel. Nadat Henk naar Nijkerk verhuisde kwam er een vaste begeleidingsband. De allereerste dirigent van het Jeugdkoor was Henk Raben. Toen hij in 1974 ging verhuizen naar IJsselmuiden nam Wim Gudde het stokje van hem over. In 1979 werd er een elpee uitgebracht “Niet van brood alleen”. Hieraan werkte de inmiddels vaste begeleidingsband van het Jongerenkoor mee, bestaande uit Frans Schuurman, Alex van Wessel, Bennie Tiemessen en Theo Derksen. Gastspeler Rob Vinkevleugel op saxofoon werd speciaal voor deze gelegenheid ingehuurd. In 1986 werd een tweede elpee uitgebracht ter gelegenheid van 75 jaar Nieuw-Dijk. Dit werd een gezamenlijk project van het Gemengde Koor, DES, Jongerenkoor, Kinderkoor en de Drumband. Het Jongerenkoor werd op deze elpee begeleid door Gonny Amting-Bolk, Rodney Beursken en Jolanda Tiemessen-Beursken. Geert Raben nam in 1989 de plaats van Wim Gudde in nadat deze samen met zijn vrouw en kinderen ging verhuizen naar Kranenburg. Vanaf 1980 tot 1991 begeleidde Jolanda Tiemessen-Beursken het Jongerenkoor op orgel waarna Chantal Kraus-Raben het van haar overnam. Nadat Geert Raben begin 1994 te kennen gaf te willen stoppen als dirigent kwam het Jongerenkoor in een behoorlijke dip terecht. Met nog 7 actieve leden werd goed nagedacht of het nog zin had het Jongerenkoor voort te zetten. Uiteindelijk wist deze groep mensen toch weer vele andere mensen enthousiast te krijgen om lid te worden. Er moest alleen een andere dirigent gevonden worden en dat was een hele klus! Na de tijdelijke dirigenten René en Melissa (achternamen helaas niet meer bekend) besloot in 1994 eigen koorlid Marga Geurtzen het koor te gaan dirigeren. Het koor groeide weer aanzienlijk in ledenaantal en kon zo toch weer voortbestaan. In 1997 werd er een bestuur opgericht om het koor meer structuur te geven.
Op een gegeven moment gaven de leden te kennen de naam “Jongerenkoor” niet meer passend te vinden, gezien de leeftijd van sommigen! De naam Jongerenkoor verdween en werd in 1998 omgedoopt in “Vocaal”. In 1998 werd onder leiding van Marga Geurtzen een CD opgenomen met de titel “Een wereld van verschil”. Op deze CD wilde Vocaal zich van een andere kant laten horen door liederen te zingen welke normaliter niet in een viering gezongen konden worden. Inmiddels was ook afscheid genomen van het oude vertrouwde orgel en schakelde het koor in 1999 over naar keyboard. Er werd geïnvesteerd in een geluidsinstallatie waarmee Vocaal ook eenvoudig aan andere activiteiten buiten de kerk kon deelnemen.
In mei 2015 heeft het keyboard plaatsgemaakt voor audiobestanden. Hiermee kunnen we sneller inspelen met het instuderen van nieuwe muziek.
In mei 2017 werden de deuren van de kerk in Nieuw-Dijk gesloten. Na 50 jaar zingen in de kerk, kwam hier in 2018 een einde aan en zijn wij gestopt met onze kerkelijke activiteiten. Vocaal maakte natuurlijk al regelmatig muzikale uitstapjes buiten de kerk en ons enthousiasme voor deze richting is alleen maar gegroeid. Vanaf maart 2018 gaat Vocaal dan ook verder gaan als popkoor!
Popkoor Vocaal 